Verkeerde mondgewoonten, zoals duimen, speenzuigen of open mondgedrag, kunnen invloed hebben op de stand van het gebit en de uitspraak. Logopedie helpt bij het aanleren van een juiste spierbalans en mondfunctie.

Stemproblemen zoals heesheid, stemverlies, keelschrapen of vermoeid spreken ontstaan vaak door verkeerd stemgebruik. Na onderzoek door een KNO-arts kan logopedie in veel gevallen helpen om de stem gezond en efficiënt te gebruiken.

Articulatieproblemen zijn spraakproblemen waarbij klanken niet goed worden uitgesproken, weggelaten of vervangen. Dit kan ervoor zorgen dat iemand minder goed verstaanbaar is voor anderen. Logopedie helpt om de juiste klankvorming en uitspraak aan te leren en te automatiseren.

Bij vertraagde taalontwikkeling blijft een kind achter in begrijpen en/of produceren van taal. Dit kan leiden tot communicatieproblemen, gedragsproblemen en leerproblemen op school. Vroege signalering en behandeling zijn belangrijk.

Stotteren verstoort het vloeiende spreken en kan gepaard gaan met spanning, vermijdingsgedrag en onzekerheid. Logopedie richt zich op zowel het spreken als het zelfvertrouwen in communicatie.

Na bijvoorbeeld een beroerte kunnen problemen ontstaan met spreken, begrijpen, lezen en schrijven (afasie) of met de verstaanbaarheid van de spraak (dysartrie). Logopedie ondersteunt bij het herstellen en optimaliseren van de communicatie.

Gehoorproblemen hebben invloed op het verstaan en de spraakontwikkeling. Logopedie kan ondersteuning bieden bij spraak verstaan, articulatie en het gebruik van aanvullende communicatiestrategieën.

Slikproblemen kunnen voorkomen bij jonge kinderen en bij volwassenen, bijvoorbeeld na een beroerte of bij neurologische aandoeningen. Logopedie helpt om veilig en comfortabel te kunnen eten en drinken.

Er vindt een intakegesprek plaats tussen (ouders van) de cliënt en de logopedist om de hulpvraag in kaart te brengen.

Aan de hand van het intakegesprek wordt er passend logopedisch onderzoek verricht. De resultaten worden door de logopedist uitgewerkt.

Aan de hand van de resultaten van het onderzoek vindt een adviesgesprek plaats. Hierin deelt de logopedist bevindingen met (ouders van) de cliënt en wordt er een advies gegeven om wel/niet met een behandeltraject te starten.

De logopedische behandeling wordt gestart. Na 6 maanden vindt er een herevaluatie plaats, op basis waarvan het behandeltraject wordt afgerond danwel wordt voortgezet.

Wanneer is vastgesteld dat de behandeling kan worden afgerond, vindt er een afrondend gesprek plaats en wordt er een eindverslag opgemaakt door de logopedist. Deze wordt gedeeld met (ouders van) de cliënt.